ក្នុងចំណោមប្រព័ន្ធសុវត្ថិភាពនានា​ដែលបំពាក់លើរថយន្តនាពេលបច្ចុប្បន្ន គឺភាគច្រើនពិតជាមិនអាចខ្វះឡើយ នូវប្រព័ន្ធហ្វ្រាំងបន្ទាន់ស្វ័យប្រវត្តិ (AEB) ឬហៅខ្លីថា ហ្វ្រាំងអូតូ។

ប្រព័ន្ធនេះ ប្រើសេនស័រ ដើម្បីស្កេនអង្កេតនូវឧបសគ្គអ្វីមួយដែលមានដូចជា អ្នកថ្មើរជើង ឬយានយន្តដទៃ ដែលអាចមានសក្តានុពលក្នុងការបុក ប៉ះទង្គិច​ជាមួយរថយន្តរបស់យើង។ ពេលនោះប្រព័ន្ធនឹងបន្លឺសំឡេងដាស់តឿន ហើយ​បើអ្នកបើកបរមិនជាន់ហ្វ្រាំងទាន់ពេលទេ ប្រព័ន្ធនេះ​ជាអ្នកចាប់ហ្វ្រាំងជំនួសតែម្តង ដើម្បីការពារមិនឲ្យរថយន្តទៅបុកប៉ះឧបសគ្គនោះបានឡើយ។

បើទោះជាហ្វ្រាំងអូតូ បានបង្កើនសុវត្ថិភាពខ្ពស់​ដល់អ្នកបើកបរ និងអ្នករួមដំណើរក្នុងរថយន្តបែបនេះក្តី ប៉ុន្តែ​ក្នុងស្ថានភាព​ជាក់លាក់មួយចំនួន មុខងារនេះធ្វើការមិនបានល្អឡើយ ហើយពេលខ្លះគឺគួរបិទចោលតែម្តង ដើម្បីបញ្ចៀសបញ្ហាដែលអាចកើតមានឡើងជាយថាហេតុ។

១. អាកាសធាតុ៖ ពេលមានភ្លៀងធ្លាក់ខ្លាំង ព្រិល ចុះអ័ព្ទ ឬនៅពេលយប់ គឺនឹងរំខានដល់មុខងាររបស់សេនស័រ ដែលនឹងមិនអាចដំណើរការបានល្អឡើយ។

២. ផ្លូវលំបាក៖ នៅពេលបើកបរលើស្ថានភាពផ្លូវ Off-road ឬឡើងចុះភ្នំ គួរបិទមុខងារនេះចោលកុំឲ្យមានការរំខាន ព្រោះស្ថានភាពផ្លូវបែបនេះ តម្រូវឲ្យអ្នកបើកបរផ្តោតយកចិត្តទុកដាក់កាន់តែខ្លាំង។

៣. ពេលឆ្លងកាត់ស្ពាន ឬផ្លូវដែក៖ នៅពេលរថយន្តបើកមកកៀកឡើងស្ពាន ឬកៀកនឹង​ឆ្លងផ្លូវរថភ្លើង សេនស័រអាចនឹងយល់ច្រលំថា វាជាឧបសគ្គព្រោះវាជារចនាសម្ព័ន្ធលោហៈ ដែលពេលខ្លះ វាចាប់ហ្វ្រាំងអូតូទាំងដែលមិនចាំបាច់ និងរំខានដល់ការធ្វើដំណើរទាំងខ្លួនឯង និងអ្នកដទៃ។

៤. កន្លែងដែលមានចរាចរណ៍មមាញឹក៖ នៅពេល​បើករថយន្តចូលទីកន្លែងដែលមានចរាចរណ៍ច្រើន វាប្រាកដជាឧស្សាហ៍ចាប់ហ្វ្រាំងអូតូច្រើនផងដែរ ដែលអាចបង្កើនហានិភ័យនៃការបុកប៉ះពីយានយន្តដែលនៅខាងក្រោយ។

៥. ពេលចូលចំណត៖ សេនស័រហ្វ្រាំងអូតូ អាចនឹងច្រលំថា ជញ្ជាំង ឬវត្ថុអ្វីមួយដែលនៅកៀកៗ គឺជាឧបសគ្គនោះ វានឹងចាប់ហ្វ្រាំងទាំងដែលមិនចាំបាច់ ហើយរំខានដល់ការសារ៉េចូលចតរបស់អ្នកបើកបរទៀតផង៕

ផ្ទាំងផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម

ធុងទឹកសាគួររបស់​រថយន្ត (Coolant Reservoir) មិនត្រូវបានណែនាំ​ឲ្យចាក់ពេញតែម្តង ដូចធុងទឹកមេ (Radiator) នោះទេ។ ធុងទឹកសាគួរនេះ គឺត្រូវបានកំណត់កម្រិតទាបបំផុត (MIN) និងកម្រិតខ្ពស់បំផុត (MAX) មានន័យថា ធុងទឹកសាគួរ ត្រូវឲ្យចាក់ទឹកត្រឹមគំនូស MAX តែប៉ុណ្ណោះ ដោយត្រូវទុកចន្លោះទំនេរនៅរវាងគំនូស MAX នេះ និងគម្របធុង។

មូលហេតុ​ដែលត្រូវទុកចន្លោះឲ្យទទេរបែបនេះ ព្រោះធុងទឹកសាគួរ មានតួនាទីទទួលយកទឹកបន្ថែម ដោយសារក្នុងពេលម៉ាស៊ីនដំណើរការដល់សីតុណ្ហភាពប្រតិបត្តិការ ពេលនោះ ទឹកក៏នឹងឡើងកម្តៅដែរ ហើយកម្រិតទឹកកើនឡើងលើសពីធម្មតា។ ដូច្នេះហើយ កម្រិតទឹកដែលលើសនេះ នឹងត្រូវរត់ចូលទៅក្នុងធុងទឹកសាគួរ ដែលវាមិនបណ្តាលឲ្យហៀរចេញមកក្រៅនោះទេ។ យ៉ាងណាមិញ នៅពេលដែលពន្លត់ម៉ាស៊ីនរថយន្ត ហើយម៉ាស៊ីនចុះត្រជាក់វិញ ទឹកក្នុងធុងទឹកសាគួរ នឹងស្រកចុះមកកម្រិត Max វិញដដែល។

បន្ថែមលើសនេះ បើមានអ្វីមិនប្រក្រតីមួយចំនួននៃដំណើរការម៉ាស៊ីន ធុងទឹកសាគួរនេះ ក៏ជួយឲ្យយើងអាចកំណត់បញ្ហាបានផងដែរ ដូចជា៖

១. កម្រិតទឹកទាប៖ ប្រសិនបើពិនិត្យឃើញកម្រិតទឹកទាប​ក្នុងធុងទឹកសាគួរ គឺវាបង្ហាញថា មានការលេចជ្រាបបាត់ទឹក ឬមានបញ្ហាក្នុងប្រព័ន្ធបញ្ចុះកម្តៅ។

២. ទឹកពុះ៖ បន្ទាប់ពីបញ្ឆេះម៉ាស៊ីនរថយន្ត បានតែប៉ុន្មាននាទី តែឃើញមានទឹកពុះក្នុងធុងទឹកសាគួរ គឺវាអាចបង្ហាញពីអការៈនៃការឆ្លងរ៉ងក្បាលគុយឡាស់ ខូចក្លាប៉េទឹក ឬអាចខូចគម្របធុងទឹកមេ (Radiator Cap) ជាដើម៕

ផ្ទាំងផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម

សេនស័រម៉ាសខ្យល់ (Mass Air Flow Sensor) គឺជាគ្រឿងបង្គុំដ៏សំខាន់បំផុតមួយ​ក្នុងប្រព័ន្ធខ្យល់របស់រថយន្ត ដែលមានតួនាទី វាស់​ចំនួនម៉ាស និងដង់ស៊ីតេខ្យល់ដែលចូលក្នុងម៉ាស៊ីន ដើម្បីអាចឲ្យប្រព័ន្ធ ECU ធ្វើការគណនា ក្នុងការដុតជាមួយល្បាយឥន្ធនៈនៅបន្ទប់ចំហេះក្នុងស៊ីឡាំងនីមួយៗ។

អាការៈដែលបង្ហាញពីការខូចសេនស័រម៉ាសខ្យល់នេះ ស្រដៀងនឹង​បញ្ហានៃការខូចប៊ិចសាំងដែរ រួមមានដូចខាងក្រោមនេះ៖

១. ​ចេញឆេក៖ នៅពេលសេនស័រនេះខូច វានឹងចេញសញ្ញាឆេក ដោយលេខកូដរបស់វា ចាប់ពី P0100 ដល់ P0104។

២. ពិបាកបញ្ឆេះ និងការ៉ង់ទីញ័រ៖ នោះក៏ដោយសារតែការដុតរវាងល្បាយខ្យល់ និងល្បាយសាំង មិនសមាមាត្រគ្នា។

៣. ល្បឿនស្ទក់៖ នៅពេលជាន់ហ្គែរបង្កើនល្បឿន គឺត្រូវការបន្ថែមចំនួនខ្យល់ និងសាំង ប៉ុន្តែដោយសារបញ្ហាសេនស័រម៉ាសខ្យល់នេះ ទើបមិនអាចបង្កើនល្បឿនតាមតម្រូវការបាន។

៤. ស៊ីសាំងជាងមុន៖ ដោយសារតែការដុតរវាងខ្យល់ និងសាំង មិនសមាមាត្រគ្នា ឬមានខ្យល់មិនគ្រប់គ្រាន់ ទើបត្រូវបឺតសាំងបន្ថែមដើម្បីបង្គ្រប់។

៥. ចេញផ្សែងខ្មៅ៖ នោះក៏ដោយសារមានវត្តមានសាំងច្រើនពេកក្នុងបន្ទប់ចំហេះ ទើបធ្វើឲ្យមានការបញ្ចេញផ្សែងខ្មៅ។

ដូច្នេះ ប្រសិន​អ្នកប្រើប្រាស់​រថយន្ត បានជួបអាការៈទាំងនេះ គួរយកចូលការ៉ាស់ត្រួតពិនិត្យនូវសេនស័រម៉ាសខ្យល់នេះ។ ប្រសិនបើពិនិត្យឃើញថា វាមិនមានបញ្ហាខូចអ្វីទេ ដោយគ្រាន់តែមានភាពកខ្វក់ គឺជាទូទៅ គេលាងសម្អាតវាសាកល្បងជាមុនសិន៕

ផ្ទាំងផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម

ក្រសួងសាធារណការ និងដឹកជញ្ជូន បាន​ប្រកាសដាក់ឲ្យប្រើប្រាស់​បណ្ណសម្គាល់យានជំនិះប្រភេទថ្មី ចាប់ពីថ្ងៃទី១៥ ខែមករា ឆ្នាំ​២០២៦នេះតទៅ។ បណ្ណសម្គាល់យានជំនិះ​ប្រភេទថ្មីនេះ ត្រូវបានធ្វើទំនើបកម្មដោយបំពាក់នូវបច្ចេកវិទ្យាដើម្បីពង្រឹងគុណភាពទប់ស្កាត់ការក្លែងបន្លំ ដែលបង្កឡើងដោយក្រុមបុគ្គលទុច្ចរិតមួយចំនួន។

ដូច្នេះចាប់ពីថ្ងៃនេះតទៅ ប្រសិនបើអ្នកទើបទិញរថយន្តថ្មី គឺនឹងទទួលបាន​បណ្ណសម្គាល់យានជំនិះប្រភេទថ្មីនេះ ដោយត្រូវដាក់ពាក្យសុំចុះបញ្ជី​យានជំនិះនៅទីតាំង​ផ្តល់សេវាសាធារណៈរបស់ក្រសួងសាធារណការ និងដឹកជញ្ជូន ឬតាមប្រព័ន្ធអនឡាញ។ ម្ចាស់​យានជំនិះ ត្រូវភ្ជាប់មកជាមួយឯកសារដូចជា អត្តសញ្ញាណបណ្ណ បង្កាន់ដៃពន្ធយានយន្ត លិខិតទិញលក់ និងវិញ្ញាបនបត្រត្រួតពិនិត្យ​លក្ខណៈបច្ចេកទេស​យានជំនិះ ឬឆៀក។

ជាមួយគ្នានេះ តើក្នុងលក្ខខណ្ឌបែបណាខ្លះ ដែល​អាចប្តូរបណ្ណសម្គាល់យានជំនិះប្រភេទចាស់ ដើម្បីយកប្រភេទថ្មីនេះបាន?

យោងតាម​មាត្រា២១ នៃអនុក្រឹត្យលេខ៧៣ ស្តីពីការចុះបញ្ជីផ្តល់បណ្ណសម្គាល់យានជំនិះ និងបំពាក់ផ្លាកលេខសម្គាល់យានជំនិះ ចុះកាលពីខែមិថុនា ឆ្នាំ ២០១៩ បានឲ្យដឹងថា បណ្ណសម្គាល់យានជំនិះ ត្រូវប្តូរ​ក្នុងករណីយានជំនិះ​នោះ ត្រូវបានផ្ទេរកម្មសិទ្ធ ឬត្រូវបានប្តូរពណ៌ ប្តូរម៉ាស៊ីន ឬម្ចាស់កម្មសិទ្ធិប្តូរអាសយដ្ឋានស្នាក់នៅអចិន្ត្រៃយ៍។

ទន្ទឹមនេះ យោងតាមមាត្រា២៣ នៃអនុក្រឹត្យដដែល ឲ្យដឹងទៀតថា ក្នុងករណីបណ្ណសម្គាល់យានជំនិះ ត្រូវបានបាត់​ ម្ចាស់យានជំនិះត្រូវដាក់ពាក្យសុំធ្វើទុតិយតា ឬតតិយតាបណ្ណសម្គាល់យានជំនិះ នៅអគ្គនាយកដ្ឋានដឹកជញ្ជូនផ្លូវគោក ឬទីតាំងផ្តល់សេវាសាធារណៈដែលកំណត់ដោយក្រសួងសាធារណការ និងដឹកជញ្ជូន។ ឯកសារតម្រូវរួមមាន អត្តសញ្ញាណបណ្ណ, ពាក្យស្នើសុំ (បិទលេខតួ-លេខម៉ាស៊ីន កាល់ជាក់ស្តែង), ពាក្យបណ្តឹង​ដែលមានបញ្ជាក់ពី​ប៉ុស្តិ៍នគរបាលរដ្ឋបាលឃុំ-សង្កាត់ និងឆៀក។

លក្ខខណ្ឌមួយទៀតគឺ​ក្នុងករណីបណ្ណសម្គាល់​យានជំនិះ ត្រូវបានបាក់ រហែក រលុបអក្សរ ឬលេខ ម្ចាស់យានជំនិះ ត្រូវដាក់ពាក្យសុំប្តូរយកបណ្ណសម្គាល់យានជំនិះថ្មី ដោយភ្ជាប់មក​ជាមួយនូវបណ្ណសម្គាល់យានជំនិះ ដែលបានបាក់ រហែក រលុបអក្សរ ឬលេខនោះ៕

ផ្ទាំងផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម