ដើម្បី​ដាក់ពាក្យសុំចុះបញ្ជីយានជំនិះនៅទីតាំងផ្តល់សេវាសាធារណៈ​របស់ក្រសួងសាធារណការ និងដឹកជញ្ជូន ឬតាមប្រព័ន្ធអនឡាន ម្ចាស់​យានជំនិះ​ត្រូវភ្ជាប់មកជាមួយនូវឯកសារដូចជា អត្តសញ្ញាណបណ្ណ បង្កាន់ដៃពន្ធយានយន្ត លិខិតទិញលក់ និងវិញ្ញាបនបត្រត្រួតពិនិត្យលក្ខណៈបច្ចេកទេសយានជំនិះ ឬឆៀក។

មូលហេតុដែលតម្រូវឲ្យមានឆៀកនេះ ព្រោះក្នុងករណីពិនិត្យឃើញថាយានជំនិះមិនមានលក្ខណៈបច្ចេកទេសត្រឹមត្រូវ ក្រសួងសាធារណការ និងដឹកជញ្ជូន មានសិទ្ធិឲ្យយានជំនិះទាំងនោះ ធ្វើការកែតម្រូវលក្ខណៈបច្ចេកទេសឲ្យស្របតាមច្បាប់​ស្តីពីចរាចរណ៍ផ្លូវគោក ឬបទដ្ឋានបច្ចេកទេស​ដែលកំណត់ដោយក្រសួងសាធារណការ និងដឹកជញ្ជូន។ នេះបើយោងតាមអនុក្រឹត្យលេខ៧៣ ស្តីពីការចុះបញ្ជីផ្តល់បណ្ណសម្គាល់យានជំនិះ និងបំពាក់ផ្លាកលេខសម្គាល់យានជំនិះ ចុះកាលពីខែមិថុនា ឆ្នាំ ២០១៩។

គួរដឹងដែរថា ឯកសារសម្រាប់ការត្រួតពិនិត្យលក្ខណៈបច្ចេកទេសយានយន្ត ក្នុងនោះសម្រាប់យានយន្តដែលមិនទាន់ចុះបញ្ជី គឺត្រូវមានអត្តសញ្ញាណប័ណ្ណ និងបង្កាន់ដៃបង់ពន្ធយានយន្ត។ នៅពេល​ត្រួតពិនិត្យឃើញចំណុចខូចខាត​ដែលបណ្តាលឲ្យប៉ះពាល់សុវត្ថិភាព​យានជំនិះនៅពេលធ្វើចរាចរណ៍ គឺធ្លាក់កម្រិត២ ដោយមិនត្រូវបានផ្តល់លតាបត្រត្រួតពិនិត្យលក្ខណៈបច្ចេកទេសយានជំនិះញ វិញ្ញាបនបត្រត្រួតពិនិត្យលក្ខណៈបច្ចេកទេសយានជំនិះ។

ក្នុងករណីនេះ ម្ចាស់យានជំនិះ ឬតំណាង តម្រូវឲ្យធ្វើកិច្ចសន្យាជួសជុល​កម្រិត២ និងត្រូវយកយាននោះទៅធ្វើការជួសជុល កែតម្រូវនូវចំណុចខូចខាតឲ្យបានត្រឹមត្រូវតាមបទដ្ឋានបច្ចេកទេសបច្ចេកទេស រួចយកយានជំនិះនោះមកត្រួតពិនិត្យឡើងវិញ ក្នុងរយៈពេលមិនលើសពី ៣០ថ្ងៃ គិតចាប់ពីកាលបរិច្ឆេទចេញកិច្ចសន្យាបញ្ជាជួសជុលយានជំនិះ ដោយមិនតម្រូវឲ្យបង់កម្រៃសេវាសាធារណៈឡើយ៕

ផ្ទាំងផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម

រ៉ងក្បាលគុយឡាស់ គឺ​ជារ៉ងដ៏សំខាន់បំផុតដែលស្ថិតនៅចន្លោះរវាងប្លុកម៉ាស៊ីន និងក្បាលស៊ីឡាំង ដែលមានតួនាទី ទប់ខណ្ឌចែករវាងឧស្ម័ន ប្រេងម៉ាស៊ីន និងទឹកស្អំ មិនឲ្យលាយចូលគ្នា ឬមានការជ្រាបឡើយ ព្រមទាំង​ជាសម្ពាធ​សម្រាប់​ការដុតចំហេះផងដែរ។

នៅពេលរ៉ងក្បាលគុយឡាស់ខូច ឬហៅយើងតែងហៅថា ឆ្លងរ៉ងក្បាលគុយឡាស់ នឹងលេចចេញរោគសញ្ញាឲ្យបានដឹងដូចខាងក្រោមនេះ៖

១. ចេញផ្សែងពណ៌ស៖ ដោយសារតែទឹកស្អំ អាចហូរចូលដល់បន្ទប់ចំហេះ និងត្រូវបានដុតនៅទីនោះជាមួយខ្យល់ និងឥន្ធនៈ បង្កើតជាចំហាយ ឬផ្សែងពណ៌ស ចេញតាមបំពង់ស៊ីមាំង។

២. ពណ៌ប្រេងម៉ាស៊ីន ដូចពណ៌ទឹកដោះគោ៖ នោះក៏ដោយសារតែ ទឹកស្អំបានលាយចូលគ្នាជាមួយប្រេងម៉ាស៊ីន។

៣. បាត់ទឹក៖ ទឹកនឹងត្រូវបាត់បង់បន្តិចម្តងៗ ហើយបើជិះផ្លូវឆ្ងាយអាចនឹងបាត់អស់ទឹកចេញពីធុង បណ្តាលឲ្យម៉ាស៊ីនរថយន្តឡើងកម្តៅខ្លាំង។

៤. លេចប្រេង៖ ពេលរ៉ងក្បាលគុយឡាស់ខូច គឺច្បាស់ជាមិនអាចទប់ស្កាត់ការជ្រាបប្រេងចេញមកក្រៅ និងស្រកចុះបានឡើយ។

៥. ម៉ាស៊ីនខ្សោយជាងមុន៖ ដោយសារតែការបាត់បង់​បំណែន​ក្នុងស៊ីឡាំង ព្រោះតែការឆ្លងរ៉ងក្បាលគុយឡាស់ បណ្តាលឲ្យកាត់បន្ថយកម្លាំងម៉ាស៊ីន ឬឆេះមិនស្មើជាដើម។

៦. ទឹកស្អំហៀចេញតាមធុងធុងទឹកសាគួរ៖ ដោយសារតែ ឧស្ម័នបានលេចចូលក្នុង​ប្រព័ន្ធបញ្ចុះកម្តៅ បណ្តាលឲ្យពុះទឹក និងហៀរទឹកចេញពីធុង។

គួរដឹងថា មូលហេតុដែលបណ្តាលឲ្យរ៉ងក្បាលគុយឡាស់ខូច ភាគច្រើនបំផុតគឺដោយសារការឡើងកម្តៅម៉ាស៊ីនខ្លាំងជ្រុល ហួសអាយុកាលប្រើប្រាស់ ការសឹករិចរិល និងខ្វះការថែទាំ ដូចជាការមិនប្តូរប្រេងម៉ាស៊ីន និងទឹកស្អំ ឲ្យបានទៀងទាត់ជាដើម៕

ផ្ទាំងផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម

ក្នុងការវ៉ាជែងម្តងៗ អ្នកបើកបរត្រូវជែងទៅខាងឆ្វេង និងត្រូវដឹងច្បាស់ថា ការជែងនេះ​មិនបណ្តាលឲ្យមានគ្រោះថ្នាក់អ្វីឡើយ។

យោងតាមមាត្រា១៩ នៃច្បាប់ស្តីពីចរាចរណ៍ផ្លូវគោក និងវិសោធនកម្ម បានឲ្យដឹងថា នៅមុនពេលជែង អ្នកបើកបរ​ត្រូវមើលឃើញច្បាស់ថា នៅខាងមុខគ្មានឧបសគ្គហើយអាចបើកបរចូលទៅក្នុងចរន្តចរាចរណ៍ប្រក្រតីវិញបាន​នៅពេលជែងរួច ដោយមិនរំខានដល់ការធ្វើចរាចរណ៍របស់អ្នកដទៃឡើយ ពោលគឺ​ត្រូវដឹងច្បាស់​ពីល្បឿនសមាមាត្ររវាងយានទាំងពីរ ដែលអាចជែងក្នុងរយៈពេលខ្លីបំផុតបាន។

ជាមួយគ្នានេះ អ្នកបើកបរក៏ត្រូវដឹងដែរថា គ្មានអ្នកបើកបរយានជំនិះណាមួយ​ដែលនៅពីក្រោយខ្លួន ចាប់ផ្តើមសុំជែងខ្លួន ហើយអ្នកបើកយានជំនិះខាងមុខខ្លួន ក៏គ្មាន​ឲ្យសញ្ញាសុំជែងដែរ។

ក្នុងពេលជែង ត្រូវធ្វើសញ្ញាសុំជែង ដោយប្រើសញ្ញាប្តូរទិសខាងឆ្វេង ហើយក្នុងករណីចាំបាច់ត្រូវប្រើបន្ថែមភ្លើងកូត ហ្វាឆ្លាស់គ្នានៅពេលយប់ ឬស៊ីផ្លេនៅពេលថ្ងៃ លើកលែងតែក្នុងទីប្រជុំជនដែលការប្រើប្រាស់ស៊ីផ្លេសុំជែង ត្រូវហាមឃាត់។ នៅពេលជែង ត្រូវបង្កើនល្បឿន និងទុកចន្លោះពីយានមួយទៀតយ៉ាងតិច ១ម៉ែត្រ។

យ៉ាងណាមិញ អ្នកបើកបរ​មិនត្រូវជែងដាច់ខាត ពេលស្ថិតនៅក្នុងករណីមួយចំនួនដូចជា៖ ជែងគ្នាជា៣ជួរ មានសញ្ញាហាមជែង ផ្លូវកោង ឬផ្លូវឡើងទួល នៅជិតផ្លូវបត់ ផ្លូវខ្វែង ផ្លូវរអិល នៅកន្លែងមានដាក់សញ្ញាបន្ថយល្បឿន នៅលើស្ពាន ឬពេលចុះចំណោត នៅជិត ឬកន្លែងកំណាត់ផ្លូវដែលទុកសម្រាប់​ថ្មើរជងើឆ្លងកាត់ នៅផ្លូវក្រោមស្ពាន ឬផ្លូវរូង នៅជិត ឬកន្លែងផ្លូវថ្នល់កាត់ផ្លូវរថភ្លើង​ដែលគ្មានរបាំង នៅលើផ្លូវដែលមានទឹកលិច  និងនៅពេលមើលឃើញមិនច្បាស់ ដូចជាពេលភ្លៀងខ្លាំង ចុះអ័ព្ទខ្លាំង ដីហុយខ្លាំង ឬផ្សែងខ្លាំង៕

ផ្ទាំងផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម